Tennesin

Tennesin, ₁₁₇Ts
Görünüş	Yarı metalik (öngörülen)
Kütle numarası	[294]
Periyodik tablodaki yeri
	Livermoryum ← tennesin → Oganesson
Atom numarası (Z)	117
Grup	17. grup (halojenler)
Periyot	7. periyot
Blok	p bloku
Elektron dağılımı	[Rn] 5f14 6d10 7s2 7p5 (öngörülen)
Kabuk başına elektron	2, 8, 18, 32, 32, 18, 7 (öngörülen)
Fiziksel özellikler
Faz (SSB'de)	Katı (öngörülen)
Erime noktası	623-823 K (350-550 °C, 662-1022 °F)(öngörülen)
Kaynama noktası	883 K (610 °C; 1130 °F) (öngörülen)
Yoğunluk (SSB'de)	7,1-7,3 g/L (çıkarım)
Atom özellikleri
Yükseltgenme durumları	(-1), (+1), (+3), (+5) öngörülen
İyonlaşma enerjileri	1.: 742,9 kJ/mol (öngörülen); 2.: 1435,4 kJ/mol (öngörülen); 3.: 2161,9 kJ/mol (öngörülen); (daha fazla) ;
Atom yarıçapı	Deneysel: 138 pm (öngörülen)
Kovalent yarıçapı	156-157 pm (çıkarım)
Diğer özellikleri
Doğal oluşum	Yapay
CAS Numarası	54101-14-3
Tarihi
Adını aldığı	Tennessee
Keşif	Ortak Nükleer Araştırma Enstitüsü, Lawrence Livermore Ulusal Laboratuvarı, Vanderbilt Üniversitesi, Oak Ridge Ulusal Laboratuvarı (2009)
Ana izotopları

Tennesin veya Ununseptiyum, periyodik tabloda atom numarası 117 ve sembolü Ts olan kimyasal elementtir.

Elektrik bakımından iletkendir, ancak sıcaklığı çok az bir derecede iletir. Element 7A grubunda ve 7.periyotta yer alır. Hızlandırılmış kalsiyum iyonlarının berkelyum hedef tahtasını bombalaması sırasında kalsiyum ve berkelyum atomlarının çarpışması sonucunda elde edilir. Keşfi ilk olarak 2010 yılında duyurulmuş, başlangıçta "Ununseptiyum" olan adı ise Kasım 2016'da "Tennessin" olarak değiştirilmiştir.

Dış bağlantılar

4 Yeni Süper Ağır Elementin Adları Belli Oldu13 Şubat 2017 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
"Unun"ların Sonu...13 Şubat 2017 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.

Kaynakça

^ ^a ^b Fricke, B. (1975). "Superheavy elements: a prediction of their chemical and physical properties". Recent Impact of Physics on Inorganic Chemistry. Structure and Bonding. 21: 116. doi:10.1007/BFb0116498. ISBN 978-3-540-07109-94 October 2013.
^ ^a ^b ^c ^d ^e Hoffman, Darleane C.; Lee, Diana M.; Pershina, Valeria (2006). "Transactinides and the future elements". Morss; Edelstein, Norman M.; Fuger, Jean (Ed.). The Chemistry of the Actinide and Transactinide Elements (İngilizce) (3. bas.). Dordrecht: Springer. ISBN 978-1-4020-3555-5.
^ ^a ^b ^c ^d Bonchev, D.; Kamenska, V. (1981). "Predicting the Properties of the 113–120 Transactinide Elements". Journal of Physical Chemistry. 85 (9): 1177-1186. doi:10.1021/j150609a021. 22 Aralık 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi18 Mayıs 2021.
^ ^a ^b ^c Chang, Zhiwei; Li, Jiguang; Dong, Chenzhong (2010). "Ionization Potentials, Electron Affinities, Resonance Excitation Energies, Oscillator Strengths, And Ionic Radii of Element Uus (Z = 117) and Astatine". J. Phys. Chem. A. 2010 (114): 13388-94. Bibcode:2010JPCA..11413388C. doi:10.1021/jp107411s.
^ Khuyagbaatar, J.; Yakushev, A.; Düllmann, Ch. E.; ve diğerleri. (2014). "⁴⁸Ca+²⁴⁹Bk Fusion Reaction Leading to Element Z=117: Long-Lived α-Decaying ²⁷⁰Db and Discovery of ²⁶⁶Lr". Physical Review Letters. 112 (17): 172501. Bibcode:2014PhRvL.112q2501K. doi:10.1103/PhysRevLett.112.172501. PMID 24836239. 7 Kasım 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi18 Mayıs 2021.
^ Oganessian, Yu. Ts.; ve diğerleri. (2013). "Experimental studies of the ²⁴⁹Bk + ⁴⁸Ca reaction including decay properties and excitation function for isotopes of element 117, and discovery of the new isotope ²⁷⁷Mt". Physical Review C. 87 (5): 054621. Bibcode:2013PhRvC..87e4621O. doi:10.1103/PhysRevC.87.054621.
^ "IUPAC Announces the Names of the Elements 113, 115, 117, and 118". IUPAC - International Union of Pure and Applied Chemistry. 10 Şubat 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Şubat 2017.

Element veya periyodik tablo ile ilgili bu madde taslak seviyesindedir. Madde içeriğini genişleterek Vikipedi'ye katkı sağlayabilirsiniz.

[BFricke-1] Fricke, B. (1975). "Superheavy elements: a prediction of their chemical and physical properties". Recent Impact of Physics on Inorganic Chemistry. Structure and Bonding. 21: 116. doi:10.1007/BFb0116498. ISBN 978-3-540-07109-94 October 2013.

[Haire-2] Hoffman, Darleane C.; Lee, Diana M.; Pershina, Valeria (2006). "Transactinides and the future elements". Morss; Edelstein, Norman M.; Fuger, Jean (Ed.). The Chemistry of the Actinide and Transactinide Elements (İngilizce) (3. bas.). Dordrecht: Springer. ISBN 978-1-4020-3555-5.

[B&K-3] Bonchev, D.; Kamenska, V. (1981). "Predicting the Properties of the 113–120 Transactinide Elements". Journal of Physical Chemistry. 85 (9): 1177-1186. doi:10.1021/j150609a021. 22 Aralık 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi18 Mayıs 2021.

[Chang-4] Chang, Zhiwei; Li, Jiguang; Dong, Chenzhong (2010). "Ionization Potentials, Electron Affinities, Resonance Excitation Energies, Oscillator Strengths, And Ionic Radii of Element Uus (Z = 117) and Astatine". J. Phys. Chem. A. 2010 (114): 13388-94. Bibcode:2010JPCA..11413388C. doi:10.1021/jp107411s.

[266Lr-5] Khuyagbaatar, J.; Yakushev, A.; Düllmann, Ch. E.; ve diğerleri. (2014). "⁴⁸Ca+²⁴⁹Bk Fusion Reaction Leading to Element Z=117: Long-Lived α-Decaying ²⁷⁰Db and Discovery of ²⁶⁶Lr". Physical Review Letters. 112 (17): 172501. Bibcode:2014PhRvL.112q2501K. doi:10.1103/PhysRevLett.112.172501. PMID 24836239. 7 Kasım 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi18 Mayıs 2021.

[277Mt-6] Oganessian, Yu. Ts.; ve diğerleri. (2013). "Experimental studies of the ²⁴⁹Bk + ⁴⁸Ca reaction including decay properties and excitation function for isotopes of element 117, and discovery of the new isotope ²⁷⁷Mt". Physical Review C. 87 (5): 054621. Bibcode:2013PhRvC..87e4621O. doi:10.1103/PhysRevC.87.054621.

[7] "IUPAC Announces the Names of the Elements 113, 115, 117, and 118". IUPAC - International Union of Pure and Applied Chemistry. 10 Şubat 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Şubat 2017.